Doğu’nun Paris’i — Париж Востока

DOĞU ANADOLU BÖLGESİ — РЕГИОН ВОСТОЧНАЯ АНАТОЛИЯ

DOĞU’NUN PARİS’İ — ПАРИЖ ВОСТОКА

 DOĞU’NUN PARİS’İ  ПАРИЖ ВОСТОКА
Sabah hafif bir kahvaltının ardından kendimizi Kars sokaklarına bırakıyoruz. Hayretler içerisindeyiz. Şehirde yaşayan kültürlerin izlerini yapılarda görebiliyoruz. Утром, после легкого завтрака, мы отправляемся гулять по улицам Карса. Полный восторг. Здания сохранили следы разных народов, проживающих в городе.
Ermeni eserleri, Türk egemenliği sonrası Selçuklu yapıları, Osmanlı’dan kalma binalar ve 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’ndan sonra, şehre yaklaşık 40 yıl hâkim olan Rusların inşa ettiği binalar. Şehirdeki Rus yapıları özellikle dikkat çekiyor. Это армянские здания, сельджукские постройки (после прихода турок в Анатолию), османские строения и здания, построенные русскими, которые владели городом в течение 40 лет после русско-турецкой войны 1877-1878 гг. Особенное внимание привлекают русские постройки в городе.
Daha çok okul, kamu binası, karargâh, opera vb. işlevlere sahip olan ve birbirini dik kesen caddeler üzerine inşa edilen bu taş yapılar büyüleyici. Arka arkaya fotoğraf çekiyoruz. Kars, “Doğu’nun Parıs’”i gerçekten. В этих замечательных зданиях, расположенных на перпендикулярно пересекающихся улицах, находились школы, ведомства, штаб-квартиры, опера и пр. Фотографируем всё подряд. Карс и в самом деле «Париж Востока».
Ardından Kars Kalesi’ne gidip şehirden panoramik kareler alıyoruz. Bölgedeki yaygın bir inanışa göre kaleye çıkan kişiler Kars’a tekrar dönermiş. “Haydi, inşallah!” diyoruz. Дальше мы поднимаемся на Карскую крепость и оттуда делаем панорамные снимки города. Согласно местному поверью, достаточно подняться на крепость, чтобы вернуться в Карс в будущем. Ну, с Богом!

 ÜLKEMİZİN İLK PEYNİR MÜZESİ  ПЕРВЫЙ МУЗЕЙ СЫРА В ТУРЦИИ
Kars’ta, tarihsel süreçte 30 farklı peynir türü üretilmiş. Onlardan biri de gravyer peyniri. Birinci Dünya Savaşı yıllarında Rus işgaline uğrayan şehirde, bu peynir yapımı öğrenilmiş. За время существования Карса здесь производилось 30 разных сортов сыра. Один из них – гравьер. Этот сыр научились делать в годы Первой мировой войны, когда город еще занимали русские.
Yapımı oldukça zor olan parlak sarı renkteki bu peynirin üzerinde çapı 1 cm’den fazla olan delikler bulunuyor. Gravyer peynirleri yaklaşık 10 aylık bir üretim sürecine sahip. Это сыр желтого цвета с дырками больше 1 см в диаметре. Производство гравьера довольно сложное: весь процесс занимает около 10 месяцев.
Tamamen doğal bitkilerle beslenen ineklerin sütleri sağılıyor, dev kazanlarda kaynatılıyor, üzerlerine biriken kaymaklar özenle alınıyor, ardından tülbent kullanılarak süzülüyor, büyük kalıplara dökülüp tuzlanıyor ve ortaya ortalama 15-30 kg ağırlığında, dev tekerlere benzeyen gravyer peynirleri çıkıyor… Молоко получают от экологически чистых коров, кипятят его в огромных чанах, бережно собирают сливки с поверхности, отжимают в марле, разливают по большим формам и таким образом получают огромные, похожие на колеса, головки сыра гравьер весом 15-30 кг.

 ÇILDIR GÖLÜ’NDE ATLI KIZAKLA MACERA  КАТАНИЕ НА САНЯХ ПО ОЗЕРУ ЧЫЛДЫР
Kars, sizi hep yeni maceralara davet ediyor. Onlardan biri de Çıldır Gölü. Kars ve Ardahan arasında yer alan göl, 1959 metre yükseklikte ve gölün en derin yeri 42 metredir. В Карсе вас всегда ожидает масса новых приключений. Одно из них – озеро Чылдыр. Оно расположено между Карсом и Ардаханом на высоте 1959 м. Наибольшая глубина озера – 42 м.
Bölgenin ikinci büyük gölü olan Çıldır, sazan ve alabalık açısından oldukça zengin. Kış aylarında tamamen buz tutan gölün yüzeyinde, atların çektiği kızaklarla heyecan dolu bir tur atıyoruz. Anlatılmaz yaşanır! Во втором самом большом озере региона водится много карпов и форели. В зимние месяцы по поверхности замерзшего озера можно прокатиться на санях, запряженных лошадьми. Это просто неописуемо!
Kızakları çeken atlara gayet düzel davranıldığını, bir atın günde günde üç saatten fzla çalıştırılmadığını, beklerken üzerlerinin örtüldüğünü görüyoruz. Тянущим сани лошадям обеспечен хороший уход: лошади работают не больше трех часов в день и, пока они ждут своей очереди, их прикрывают попонами.
Bu tur sırasında tıpkı Eskimolar gibi buzu keserek balık tutanları görüyor, fotoğraflarını çekiyoruz. Ardından, hemen gölün kıyısında yer alan Kütük Ev’de alıyoruz soluğu. Во время катания можно увидеть и сфотографировать людей, вырезающих дырки во льду, чтобы поудить рыбу. Передохнуть можно в Избушке на берегу озера.
Bu ev gerçekten kütükten yapılmış. İçeriye girdiğinizde keskin bir ahşap kokusu alıyorsunuz. Этот дом и в самом деле сделан из бревен. При входе в нос бьет резкий запах дерева.
Gölde avlanmış taze balıklardan yiyoruz ve balkona çıkıp bize nefis pozlar veren bulutları fotoğraflıyoruz. Здесь можно поесть свежевыловленную рыбу и пофотографировать с балкона плывущие по небу облака.
(Источник: Metin Özdamarlar, Güzel Ülkem Türkiye 3)

Комментарии запрещены.